Wielki Tydzień 2020

Wielki Tydzień 2020

Wielki Tydzień 2020

Życie pełnią człowieczeństwa z otwartym, żywym sercem boli… to odwieczne przeplatanie się narodzin i śmierci… przywitań i pożegnań. Ale skąd byśmy wiedzieli, że żyjemy, gdyby tego nie było? Jak moglibyśmy uwierzyć obietnicy Miłości, gdybyśmy nigdy sami jej nie doświadczyli? Miłość dawana, miłość przyjęta, to coś, co przekracza wiedzę i zwykłe umiejętności człowieka, to kawałek boskości, którym zostaliśmy wszyscy obdarowani. Od nas zależy, czy jesteśmy z tym w kontakcie i wchodzimy w pełnię relacji, świadomi nieodłącznego cierpienia, które zawsze towarzyszy miłości. Boże, jeśli Ciebie tak boli każde nasze odejście… jak wielka jest Twoja miłość i boskość, że potrafisz to unieść? Zapewne to jest właśnie tajemnica Wielkiej Soboty i poranka Zmartwychwstania. Chciejmy razem patrzeć na Krzyż. To jest nasze uzdrowienie i zbawienie. Jak dla Izraelitów na pustyni symbol śmierci – uniesiony wąż na miedzianym palu, stał się źródłem życia, tak wywyższony krzyż Chrystusa jest naszym odkupieniem. To ten Krzyż jest naszą siłą i mocą… Czas pandemii to swoista pustynia w wielu obszarach naszego życia, czas izolacji, braków, ale też czas bliskości Boga, refleksji o Kościele, o dostępności Eucharystii, o ziemi udręczonej naszą konsumpcją… Te trudne chwile są dla nas szansą na zmianę, ufajmy, że trwałą. W głębokiej kontemplacji naszej niecodziennej codzienności życzę wam, tęskniąc za słowami pełnymi pokoju „dotknij Mego boku”, aby Wielkanocny poranek był zwiastunem nowej nadziei… i radości!!!

W imieniu Rady Wykonawczej Marta Lewandowska-Harasimowicz Prezydent WŻCh w Polsce

Related Posts

Enter your keyword